Posłuchałem i zobaczyłem. Podoba mi się okładka z ludzikiem, żywcem wyciętym ze "Znaków", natomiast co do muzyki, to rzeczywiście najjaśniejszym punktem całej płyty jest damski wokal. Nadaje takiej fajnej atmosfery, a raczej nadawałby, gdyby nie monotonia kolejnych kawałków. Nawet można by pokusić się o porównanie głosu Mai z wokalem Lou Rhodes z trip-hopowego "Lamb". Chociaż niektóre kawałki są całkiem ciekawe, zwłaszcza "Squere the Circle" z tym pojawiającym się nagle akordeonem. Fajna sprawa :) Chociaż szkoda że tło do eksperymentów z bitami czy dziwnymi efektami , takie mdłe i jednostajne